Mijn duiven

Waarom heb ik duiven? Tsja … hoe gaat zo iets … Het begint met 1 verdwaalde postduif die zit te verhongeren op je dak. Hij neemt vervolgens z’n intrek in het voormalige geitenhok en de duif vindt dat dit nu zijn thuis is. Duiven zijn groepsbeesten dus een duif in z’n eentje heeft geen fijn leven.

Flying pigeons

( Jammer genoeg zie ik hier op het platteland nog steeds mensen die op geen enkele manier rekening houden met het natuurlijke gedrag van dieren. Nog steeds zie ik paarden hun hele leven alleen in de wei staan. Konijnen die hun leven eenzaam slijten in een hokje. Een geit in z’n eentje, het liefst aan een kort touw, anders vreet hij meteen al het lekkere gras op. Zelfs honden die buiten in een kennel de hele dag opgesloten zitten, alleen nog maar kunnen blaffen en gestoord gedrag kunnen vertonen zijn geen uitzondering. Maar dit terzijde.)

Dus kocht ik er een duif bij en waren ze met z’n tweeën. En vele jaren verder heb ik 22 duiven. Ze koeren, poepen, bedrijven de liefde, badderen in de regenton en zorgen samen voor hun jonkies. Tegen de avond vliegen de duiven hun rondje om ons huis. Na mijn werk neem ik de tijd om even lekker buiten te zitten om mijn duiven kolonie te bestuderen. Een rustpunt in de dag. By the way … wisten jullie dat het vrouwtje en het mannetje  samen de jonkies opvoeden en dat ze beiden “melk” voeren aan hun jongen?

Heb ik jullie al genoeg verveeld? De witte duif in het midden is trouwens 22 jaar, het is maar dat je het weet …